အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွာလို့မရဘူး။
ရင္ထဲမွာ တခုခုျဖစ္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
အေလ့က်ေပါက္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီရိုင္းလို
အာရံုမွာ ေမႊးရွသြားရံုေလး
ကုန္ဆံုးလုလု ညေနခင္းလို
ရင္ခြင္မွာ မိႈင္းပ်သြားရံုေလး
ခံစားခ်က္ပါးပါးေလး တစ္ခုေပါ့။
ေသခ်ာတာေတာ့
တခါတေလမွာ အားငယ္
တခါတေလမွာ ၀မ္းနည္း
တခါတေလမွာ မ်က္ရည္၀ဲလို့
ဘယ္ခံစားမႈနဲ့မွလည္း မတူခဲ့
ပူေလာင္မႈမဲ့တဲ့ အျဖဴေရာင္အလြမ္းေတြနဲ့ေလ။
ဘယ္အခ်ိန္ထိ တင္းခံရဦးမွာလဲ။
ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတဲ့အရာအတြက္
ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြက မတန္တဆ
ခံနိုင္ရည္ ေျမမက်ခင္ေတာ့
ကံၾကမၼာေရ - အိမ္ျပန္ခြင့္ေလးရခ်င္တယ္။ ။
Saturday, April 18, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment