တခ်ဳိ႔ေနရာေတြမွာ ေရၾကီးတယ္။
တခ်ဳိ႔ေနရာေတြမွာ မိုးေခါင္တယ္။
မုန္တိုင္းေတြ ေမႊတယ္။
ေျမေတြ ျပိဳတယ္။
ေတာမီး၊ စစ္မီး၊ အႏုျမဴမီး
ဒီကမၻာၾကီးကိုက ဒုကၡၾကီးလြန္းတယ္။
အသစ္၊ အသစ္ေတြေနာက္ လိုက္ၾကေတာ့
အေဟာင္းေတြက ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္ၾကေပါ့။
(စဥ္းစားၾကည့္ပါ။)
ရလာတဲ့ အသစ္ေတြက ေရာဂါေတြ ျဖစ္ျပီး
ေပ်ာက္သြားတဲ့ အရာေတြက
သဘာ၀တရား၊ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈ
ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ထိုးေကၽြးလိုက္ရသလိုပဲ။
--------------- မတန္ဘူး။
ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီးေတြ မျငိမ္းေသးသမွ်
လူေတြက ဥတုကို ဖန္ဆင္း
ဥတုက လူေတြကို ဖန္ဆင္း
မစြန္းရင္းေတြရိွလို႔ ကန္စြန္းခင္းေတြ ျငိၾက
ဒီ၀ဲဂယက္ထဲက -
မင္းလဲပဲ ရုန္းမရ၊ ငါလည္းပဲ ရုန္းမရ
(အဆံုးမေတာ့ -----)
ဒီကမၻာၾကီးကိုက ဒုကၡၾကီးလြန္းတယ္။ ။
Saturday, April 18, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment