ေခၚသံ

ကိုယ့္လက္တကမ္းမွာ
ကမၻာပ်က္ေနတဲ႔အခ်ိန္။
ေဟာဒီမွာ -
ငါ ျငိမ္ျငိမ္ထိုင္ေနလို႔ ရပါ့မလား။
ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ႏွလံုးသားက
ဦးေႏွာက္ကို စိန္ေခၚတယ္။
အသိစိတ္ကို လႈပ္ႏႈိးတယ္။
လြင့္၊ ေမ်ာ၊ ေၾကကြဲ
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ
ေဟာဟိုမွာ -
ငါ့ကိုေစာင့္ေနရဲ့။

ၾကိမ္စၾကၤာရိုက္စရာ မလိုဘူး။
ေဘးဒုကၡ တစ္ခုၾကံဳတိုင္းဟာ
ငါတုိ႔ေတြ အတြက္ ေခါင္းေလာင္းသံပဲ။
ေရာက္ရာအရပ္က လွည့္ျပန္ခဲ့မယ္။
သိတယ္။
ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႔ ဆီမျဖစ္ဘူးဆိုတာ။
ဒါေပမယ့္ - ႏွမ္းမွန္ရင္ ဆီၾကိတ္ခံနိဳင္ရမယ္။
ဒီေန႔ မဟုတ္ရင္ မနက္ျဖန္
မင္းတို႔အတြက္ ရွင္သန္ဖို႔
ငါ - မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ျပန္ခဲ့မယ္။ ။
(၂-၅-၀၈ နာဂစ္ေလမုန္တိုင္း အျပီးကာလမ်ားသို႔)