စာရြက္ကို
ငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နဖူးထက္က ေခြ်းတစ္ေပါက္က ျဖဳတ္ကနဲ ျပဳတ္က်၏။ ေၾသာ္ နဖူးက ေခြ်း
ေျမက်ေအာင္ အလုပ္လုပ္ရတယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးကိုးလို႔ ေတြးလိုက္မိသည္။ သို႔ေသာ္ ေခြ်းစက ေျမသို႔မက်၊
စာရြက္ေပၚသို႔ တည့္တည့္က်၏။ ကဗ်ာကသီ အျမန္သုတ္ရသည္။ သာမည္ေညာင္ည စာရြက္မဟုတ္။ အဂၤလန္ရွိ
ကြင္းမာဂရက္ တကၠသိုလ္မွ ပါေမာကၡလက္မွတ္ႏွင့္ ခ်ီးျမွင့္ထားေသာ သင္တန္းျပီးဆံုးေအာင္
တက္ေရာက္နိုင္ေၾကာင္း ေထာက္ခံခ်က္ စာရြက္။ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္တိတိ မနက္ကိုးနာရီမွ ညေနငါးနာရီထိ
မထစတမ္းထိုင္ကာ မ်က္စိ၊ နား၊ ဦးေႏွာက္ တို႔ကို ဖ်စ္ညွစ္၊ ျခစ္ကုတ္၊ အစြမ္းကုန္ထုတ္၍
ရယူခဲ့ရေသာ စာရြက္။ ပြန္းရာ၊ ပဲ့ရာ၊ ျခစ္ရာ၊ ရွရာေသာ္မွ် သိုးကာသီကာ ျပဳမိ၍မျဖစ္။
Friday, November 16, 2012
Subscribe to:
Posts (Atom)