တကယ္လို့မ်ား
တကယ္လို့မ်ား -------
ငါဟာ ပန္းနတ္ဘုရားျဖစ္ခဲ့ရင္
ေမႊးပ်ံ့တဲ့ အနီေရာင္အသား
ဆူး၀တ္လႊာ ျခံဳထားတဲ့
ႏွင္းဆီရဲ့ ဘ၀ကိုပဲ ယူမယ္။
တကယ္လို့မ်ား --------
ေကာင္းကင္ဘံုထဲ ေရာက္သြားခဲ့ရင္
လူတိုင္းက ခင္တဲ့ဘ၀
မသာလည္း တ၊ သာလည္း တ တဲ့
ေငြလမင္းပဲ ျဖစ္ိခ်င္တယ္။
တကယ္လို့မ်ား ---------
ဖန္ဆင္းရွင္တပါး ျဖစ္ခဲ့ရင္
စိတ္ေစရာ ေမ်ာလြင့္ႏွင္
ကမၻာတစ္ခြင္ကို စပ္စုခ်င္တဲ့
တိမ္မွ်င္ေလးပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ။
Saturday, April 18, 2009
အိမ္လြမ္းနာ (Home-Sick)
အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွာလို့မရဘူး။
ရင္ထဲမွာ တခုခုျဖစ္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
အေလ့က်ေပါက္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီရိုင္းလို
အာရံုမွာ ေမႊးရွသြားရံုေလး
ကုန္ဆံုးလုလု ညေနခင္းလို
ရင္ခြင္မွာ မိႈင္းပ်သြားရံုေလး
ခံစားခ်က္ပါးပါးေလး တစ္ခုေပါ့။
ေသခ်ာတာေတာ့
တခါတေလမွာ အားငယ္
တခါတေလမွာ ၀မ္းနည္း
တခါတေလမွာ မ်က္ရည္၀ဲလို့
ဘယ္ခံစားမႈနဲ့မွလည္း မတူခဲ့
ပူေလာင္မႈမဲ့တဲ့ အျဖဴေရာင္အလြမ္းေတြနဲ့ေလ။
ဘယ္အခ်ိန္ထိ တင္းခံရဦးမွာလဲ။
ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတဲ့အရာအတြက္
ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြက မတန္တဆ
ခံနိုင္ရည္ ေျမမက်ခင္ေတာ့
ကံၾကမၼာေရ - အိမ္ျပန္ခြင့္ေလးရခ်င္တယ္။ ။
ရင္ထဲမွာ တခုခုျဖစ္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
အေလ့က်ေပါက္ေနတဲ့ ႏွင္းဆီရိုင္းလို
အာရံုမွာ ေမႊးရွသြားရံုေလး
ကုန္ဆံုးလုလု ညေနခင္းလို
ရင္ခြင္မွာ မိႈင္းပ်သြားရံုေလး
ခံစားခ်က္ပါးပါးေလး တစ္ခုေပါ့။
ေသခ်ာတာေတာ့
တခါတေလမွာ အားငယ္
တခါတေလမွာ ၀မ္းနည္း
တခါတေလမွာ မ်က္ရည္၀ဲလို့
ဘယ္ခံစားမႈနဲ့မွလည္း မတူခဲ့
ပူေလာင္မႈမဲ့တဲ့ အျဖဴေရာင္အလြမ္းေတြနဲ့ေလ။
ဘယ္အခ်ိန္ထိ တင္းခံရဦးမွာလဲ။
ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတဲ့အရာအတြက္
ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြက မတန္တဆ
ခံနိုင္ရည္ ေျမမက်ခင္ေတာ့
ကံၾကမၼာေရ - အိမ္ျပန္ခြင့္ေလးရခ်င္တယ္။ ။
ေမာ္ဒန္ မႏၱေလး
သကၠရာဇ္ေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္စားလို႔
ေျပာင္းလဲမႈ အသစ္အသစ္ေတြၾကားက
လူလားေျမာက္လာတဲ့ မႏၱေလး။
အုတ္က်စ္ေက်ာ္ေအး မႏၱေလး။
ရတနာပံု မႏၱေလး။
အခုေတာ့ - ေမာ္ဒန္ မႏၱေလး။
ေရႊေျခက်င္းနဲ႔ စက္ဘီးျမိဳ့ေတာ္ မရွိေတာ့ဘူး။
ေဘာင္းဘီတို စကပ္အကြဲနဲ႔
ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ စီးတဲ့ျမိဳ့။
ရွမ္းေခါက္ဆြဲ အကင္ဆိုင္နဲ႔မို႔
မုန္႔ဟင္းခါးကို အတိတ္မွာ ခ်န္ခဲ့တဲ့ျမိဳ့။
ဆရာျမိဳ့မျငိမ္း ကယ္ပါ။
လက္ဖက္ရည္ကို hip hop နဲ႔ ျမည္းေနၾကျပီ။
စည္ဘီယာ၊ ကာယာအိုေကနဲ႔ မႏၱေလးည
ဒီလို အခ်ိန္ၾက
နန္းေတာ္ေရွ့ ဆရာတင္ကို သတိရတယ္။
စာေတြေရးပါဦး အေမမာေရ။
သမီးတို႔ မမွီလိုက္တဲ့ မႏၱေလးကို
အေမ့ေရွးစကားေတြထဲမွာ ရွာရေအာင္။
အေမ မေရးေသးတဲ့ ေမာ္ဒန္မႏၱေလးထဲမွာ
အနုပညာငါးစာေတြနဲ႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွ်ားရင္း
သမီးတို႔လို ငါးငယ္ေလးေတြကေတာ့ -
ကူး - တုန္း - ခတ္ - တုန္း ။ ။
ေျပာင္းလဲမႈ အသစ္အသစ္ေတြၾကားက
လူလားေျမာက္လာတဲ့ မႏၱေလး။
အုတ္က်စ္ေက်ာ္ေအး မႏၱေလး။
ရတနာပံု မႏၱေလး။
အခုေတာ့ - ေမာ္ဒန္ မႏၱေလး။
ေရႊေျခက်င္းနဲ႔ စက္ဘီးျမိဳ့ေတာ္ မရွိေတာ့ဘူး။
ေဘာင္းဘီတို စကပ္အကြဲနဲ႔
ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ စီးတဲ့ျမိဳ့။
ရွမ္းေခါက္ဆြဲ အကင္ဆိုင္နဲ႔မို႔
မုန္႔ဟင္းခါးကို အတိတ္မွာ ခ်န္ခဲ့တဲ့ျမိဳ့။
ဆရာျမိဳ့မျငိမ္း ကယ္ပါ။
လက္ဖက္ရည္ကို hip hop နဲ႔ ျမည္းေနၾကျပီ။
စည္ဘီယာ၊ ကာယာအိုေကနဲ႔ မႏၱေလးည
ဒီလို အခ်ိန္ၾက
နန္းေတာ္ေရွ့ ဆရာတင္ကို သတိရတယ္။
စာေတြေရးပါဦး အေမမာေရ။
သမီးတို႔ မမွီလိုက္တဲ့ မႏၱေလးကို
အေမ့ေရွးစကားေတြထဲမွာ ရွာရေအာင္။
အေမ မေရးေသးတဲ့ ေမာ္ဒန္မႏၱေလးထဲမွာ
အနုပညာငါးစာေတြနဲ႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွ်ားရင္း
သမီးတို႔လို ငါးငယ္ေလးေတြကေတာ့ -
ကူး - တုန္း - ခတ္ - တုန္း ။ ။
အားက်စိတ္
ဆႏၵရွိတိုင္းသာ ျဖစ္ခြင့္ရရင္
ငါ - ဧရာ၀တီျဖစ္ခ်င္တယ္။
အားက်လြန္းလို႔ပါကြယ္။
ဘ၀ အစကေန အဆံုး
အသံုးမ၀င္တဲ့ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ
နည္းနည္းမွကို မရွိတဲ့သူ။
သူက ျပတ္သားတယ္။
အၾကြင္းမဲ့ စြန္႔လႊတ္ျခင္းမွာ
ေၾကာ္ျငာ၀င္စရာ မလိုဘူး။
ဒါနေျမာက္ေအာင္ လွဴတဲ့အေၾကာင္း
ဘယ္ေခါင္းေလာင္းမွ ထိုးစရာမလိုဘူး။
သူ႔အေၾကာင္းကို သူမေျပာဘူး။
ရာဇ၀င္ေတြက ေျပာတယ္။
ေခတ္အဆက္ဆက္က ေျပာတယ္။
သူ႔သမီး၊ သူ႔သား
သူ႔ရင္ခြင္ရိပ္မွာ ၾကီးပြားသြားတဲ့သူေတြ
---- ေျပာတယ္။
အဲဒီလိုမ်ဳိး ျပတ္သားခြင့္ေပးပါ။
ငါ - ဧရာ၀တီ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ။
ငါ - ဧရာ၀တီျဖစ္ခ်င္တယ္။
အားက်လြန္းလို႔ပါကြယ္။
ဘ၀ အစကေန အဆံုး
အသံုးမ၀င္တဲ့ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ
နည္းနည္းမွကို မရွိတဲ့သူ။
သူက ျပတ္သားတယ္။
အၾကြင္းမဲ့ စြန္႔လႊတ္ျခင္းမွာ
ေၾကာ္ျငာ၀င္စရာ မလိုဘူး။
ဒါနေျမာက္ေအာင္ လွဴတဲ့အေၾကာင္း
ဘယ္ေခါင္းေလာင္းမွ ထိုးစရာမလိုဘူး။
သူ႔အေၾကာင္းကို သူမေျပာဘူး။
ရာဇ၀င္ေတြက ေျပာတယ္။
ေခတ္အဆက္ဆက္က ေျပာတယ္။
သူ႔သမီး၊ သူ႔သား
သူ႔ရင္ခြင္ရိပ္မွာ ၾကီးပြားသြားတဲ့သူေတြ
---- ေျပာတယ္။
အဲဒီလိုမ်ဳိး ျပတ္သားခြင့္ေပးပါ။
ငါ - ဧရာ၀တီ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ။
ဆက္ရန္ရွိသည္
ေသြးတစ္စက္ဟာ
ေသြးတစ္စက္ မဟုတ္ပါဘူး။
တုတ္တစ္ျပက္၊ ဓားတစ္ျပက္
ေဒါသအတြက္ ထြက္တဲ့ေသြး။
တိုင္းျပည္၊ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ
ကာကြယ္ရင္း၊ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း
ျမင့္ျမတ္ျခင္းနဲ႔ စြန္႔တဲ့ေသြး။
ေသအတူ၊ ရွင္မကြာ
တစ္ဘ၀စာ လက္ေမာင္းေသြးေဖာက္
သစၥာအတြက္ ေသာက္တဲ့ေသြး။
ေအလား၊ ဘီလား၊ စီလား။
ေခတ္စားေနတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္
ကံၾကမၼာကို ဆံုးျဖတ္မယ့္ေသြး။
ရာဇေသြး၊ ဗမာ့ေသြး
ကိုယ့္ေသြး၊ ကိုယ့္သား
ေသြးေၾကာင္တယ္၊ ေသြးနည္းတယ္။
မ်ဳိးစံုျခယ္ခဲ့တဲ့ ေသြးပံုရိပ္။
အသက္သည္ေသြး၊ ေသြးသည္အသက္ တဲ့
ေသြးတစ္စက္ဟာ အသက္တစ္ခုစာျဖစ္တယ္။
အသက္တစ္ခုမွာ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ တည္တယ္။
အဲဒီေတာ့ -
သင့္ေသြးရဲ့လားရာ
သင္ကိုယ္တိုင္ပဲ ေရြးပါ။
ေသြးတစ္စက္ဟာ
ေသြးတစ္စက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ။
ေသြးတစ္စက္ မဟုတ္ပါဘူး။
တုတ္တစ္ျပက္၊ ဓားတစ္ျပက္
ေဒါသအတြက္ ထြက္တဲ့ေသြး။
တိုင္းျပည္၊ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ
ကာကြယ္ရင္း၊ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း
ျမင့္ျမတ္ျခင္းနဲ႔ စြန္႔တဲ့ေသြး။
ေသအတူ၊ ရွင္မကြာ
တစ္ဘ၀စာ လက္ေမာင္းေသြးေဖာက္
သစၥာအတြက္ ေသာက္တဲ့ေသြး။
ေအလား၊ ဘီလား၊ စီလား။
ေခတ္စားေနတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္
ကံၾကမၼာကို ဆံုးျဖတ္မယ့္ေသြး။
ရာဇေသြး၊ ဗမာ့ေသြး
ကိုယ့္ေသြး၊ ကိုယ့္သား
ေသြးေၾကာင္တယ္၊ ေသြးနည္းတယ္။
မ်ဳိးစံုျခယ္ခဲ့တဲ့ ေသြးပံုရိပ္။
အသက္သည္ေသြး၊ ေသြးသည္အသက္ တဲ့
ေသြးတစ္စက္ဟာ အသက္တစ္ခုစာျဖစ္တယ္။
အသက္တစ္ခုမွာ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ တည္တယ္။
အဲဒီေတာ့ -
သင့္ေသြးရဲ့လားရာ
သင္ကိုယ္တိုင္ပဲ ေရြးပါ။
ေသြးတစ္စက္ဟာ
ေသြးတစ္စက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ။
နတ္ဆိုးရဲ့အလြန္
အႏွစ္ႏွစ္၊ အလလ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့
အရာအားလံုး --- တစစီ။
ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ကာလမွ
ဒီဘ၀ေတြ အေျခက်နိုင္မွာလဲ။
အခုေတာ့ မိတကြဲ၊ ဖတကြဲနဲ႔
ေလာကဒဏ္ရဲ့ လက္သီးပုန္းတစ္ခ်က္မွာ
အားလံုးဟာ အလဲလဲ၊ အျပိဳျပိဳ။
မငိုပါနဲ႔ ကေလးေရ။
ငါတို႔လက္ေတြ ရွိေနသေရြ႔
ငါတို႔ အနာဂတ္ကို ငါတို႔ ျပန္တည္ေဆာက္မယ္။
ငါတို႔ေျခေထာက္ေတြ ရွိေနသေရြ႔
မိုးေပၚမေရာက္မခ်င္း ဆက္ေလွ်ာက္ၾကမယ္
ငါ့ရဲ့မိသားစုက မင္း
မင္းရဲ့မိသားစုက ငါ
(တစ္ေယာက္တည္းလို႔ မေျပာပါနဲ႔။)
သံသရာမွာ အားလံုးေဆြမ်ဳိးေဆြခ်ည္းပါ။
၀ိုင္း၀န္းၾကိဳးစားၾကမွာေပါ့။
ဇြဲ၊ သတၱိ၊ အားမာန္
ငါတို႔ေတြမွာ က်န္ေနသေရြ႔
အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ ေမတၱာ
ငါတို႔ကမၻာမွာ ရွိေနသေရြ႔
(မင္းမေမ့လိုက္ပါနဲ႔။)
နာဂစ္က - ငါတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို သတ္မျပစ္နိုင္ဘူးဆိုတာ။ ။
အရာအားလံုး --- တစစီ။
ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ကာလမွ
ဒီဘ၀ေတြ အေျခက်နိုင္မွာလဲ။
အခုေတာ့ မိတကြဲ၊ ဖတကြဲနဲ႔
ေလာကဒဏ္ရဲ့ လက္သီးပုန္းတစ္ခ်က္မွာ
အားလံုးဟာ အလဲလဲ၊ အျပိဳျပိဳ။
မငိုပါနဲ႔ ကေလးေရ။
ငါတို႔လက္ေတြ ရွိေနသေရြ႔
ငါတို႔ အနာဂတ္ကို ငါတို႔ ျပန္တည္ေဆာက္မယ္။
ငါတို႔ေျခေထာက္ေတြ ရွိေနသေရြ႔
မိုးေပၚမေရာက္မခ်င္း ဆက္ေလွ်ာက္ၾကမယ္
ငါ့ရဲ့မိသားစုက မင္း
မင္းရဲ့မိသားစုက ငါ
(တစ္ေယာက္တည္းလို႔ မေျပာပါနဲ႔။)
သံသရာမွာ အားလံုးေဆြမ်ဳိးေဆြခ်ည္းပါ။
၀ိုင္း၀န္းၾကိဳးစားၾကမွာေပါ့။
ဇြဲ၊ သတၱိ၊ အားမာန္
ငါတို႔ေတြမွာ က်န္ေနသေရြ႔
အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ ေမတၱာ
ငါတို႔ကမၻာမွာ ရွိေနသေရြ႔
(မင္းမေမ့လိုက္ပါနဲ႔။)
နာဂစ္က - ငါတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို သတ္မျပစ္နိုင္ဘူးဆိုတာ။ ။
အရြယ္
ဟိုးကေလးဘ၀တုန္းကေတာ့
သူငယ္ခ်င္း၊ အရုပ္ေတြနဲ့ အတန္ထဲက အဆင့္(၁)ေနရာ
ဘ၀ဆိုတာ ------- ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ့ ကြင္းျပင္။
ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္မွာက
လြတ္လပ္မႈ၊ ဒႆနနဲ့ အႏုပညာ
ဘ၀ဆိုတာ -------အဆံုးအစမဲ့ မိုးေကာင္းကင္။
ႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ ကာလေတြက
အခ်စ္၊ ဘ၀တက္လမ္းနဲ့ နည္းပညာ
ဘ၀ဆိုတာ -------ျမင့္မားသီေခါင္တဲ့ ေတာင္တန္းေတာင္စဥ္။
ေဟာ - အခုလို အစိတ္ပိုင္းက်ေတာ့
၀င္ေငြ၊ မိသားစုနဲ့ ခိုင္မာတဲ့ ရပ္တည္မႈ
ဘ၀ဆိုတာ -------ေရကုန္ေရခန္း ထိုးသတ္ရတဲ့ လက္ေ၀ွ့စင္။
ဟိုး အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ၾကာရင္
ဘ၀ဆိုတာ -------ဓမၼ၊ ေရာင့္ရဲမႈနဲ့ ေမတၱာတရား
(ဆုတစ္ခုသာေတာင္းပါဆိုရင္)
ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမရပါေစသား။ ။
သူငယ္ခ်င္း၊ အရုပ္ေတြနဲ့ အတန္ထဲက အဆင့္(၁)ေနရာ
ဘ၀ဆိုတာ ------- ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရဲ့ ကြင္းျပင္။
ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္မွာက
လြတ္လပ္မႈ၊ ဒႆနနဲ့ အႏုပညာ
ဘ၀ဆိုတာ -------အဆံုးအစမဲ့ မိုးေကာင္းကင္။
ႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ ကာလေတြက
အခ်စ္၊ ဘ၀တက္လမ္းနဲ့ နည္းပညာ
ဘ၀ဆိုတာ -------ျမင့္မားသီေခါင္တဲ့ ေတာင္တန္းေတာင္စဥ္။
ေဟာ - အခုလို အစိတ္ပိုင္းက်ေတာ့
၀င္ေငြ၊ မိသားစုနဲ့ ခိုင္မာတဲ့ ရပ္တည္မႈ
ဘ၀ဆိုတာ -------ေရကုန္ေရခန္း ထိုးသတ္ရတဲ့ လက္ေ၀ွ့စင္။
ဟိုး အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ၾကာရင္
ဘ၀ဆိုတာ -------ဓမၼ၊ ေရာင့္ရဲမႈနဲ့ ေမတၱာတရား
(ဆုတစ္ခုသာေတာင္းပါဆိုရင္)
ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမရပါေစသား။ ။
ဆိပ္ဖလူး
အျဖည့္ခံလို႔ မေျပာရက္ဘူး။
သူလဲ သူ႔ခံယူခ်က္နဲ႔သူ။
ေအးျမတဲ့ လေရာင္ကိုခ်စ္လို႔
အေမွာင္ကိုပဲ ေရြးခဲ့သူ။
သူ - ေပ်ာ္ပါရဲ့လား။
နတ္ပန္းခ်ီမွားခဲ့ထင္ရဲ့။
ေဟာဒီ အဆင္းမ်ဳိးနဲ႔
အလင္းမွာသာ ၀င့္ခဲ့ရင္
ေသခ်ာေပါက္ ေတာ္၀င္ရွာမေပါ့။
အတိတ္ေရခံေျမခံေကာင္းခဲ့ေတာ့
ေပါင္းမသင္၊ ေရမေလာင္းပဲနဲ႔ေတာင္
ထိန္းမရ၊ သိမ္းမရ
ေလေသြးေလတိုင္း
(ေဟာဒီ ကြင္းတစ္ျပင္လံုး) ေမႊးလို႔၊ ျမလို႔။
မာနမဲ့ရွာသူေလ။
ေၾကြခ်င္ေၾကြ၊ ခူးခ်င္ခူး
သူကေတာ့ -
တေန႔ကူးတိုင္း အဖူးသစ္ဆင္
သူ႔ရာဇ၀င္ကို
အသစ္ထပ္ထပ္ ျပင္လို႔။ ။
သူလဲ သူ႔ခံယူခ်က္နဲ႔သူ။
ေအးျမတဲ့ လေရာင္ကိုခ်စ္လို႔
အေမွာင္ကိုပဲ ေရြးခဲ့သူ။
သူ - ေပ်ာ္ပါရဲ့လား။
နတ္ပန္းခ်ီမွားခဲ့ထင္ရဲ့။
ေဟာဒီ အဆင္းမ်ဳိးနဲ႔
အလင္းမွာသာ ၀င့္ခဲ့ရင္
ေသခ်ာေပါက္ ေတာ္၀င္ရွာမေပါ့။
အတိတ္ေရခံေျမခံေကာင္းခဲ့ေတာ့
ေပါင္းမသင္၊ ေရမေလာင္းပဲနဲ႔ေတာင္
ထိန္းမရ၊ သိမ္းမရ
ေလေသြးေလတိုင္း
(ေဟာဒီ ကြင္းတစ္ျပင္လံုး) ေမႊးလို႔၊ ျမလို႔။
မာနမဲ့ရွာသူေလ။
ေၾကြခ်င္ေၾကြ၊ ခူးခ်င္ခူး
သူကေတာ့ -
တေန႔ကူးတိုင္း အဖူးသစ္ဆင္
သူ႔ရာဇ၀င္ကို
အသစ္ထပ္ထပ္ ျပင္လို႔။ ။
အေနအထိုင္ မတတ္တဲ့ကမၻာ
တခ်ဳိ႔ေနရာေတြမွာ ေရၾကီးတယ္။
တခ်ဳိ႔ေနရာေတြမွာ မိုးေခါင္တယ္။
မုန္တိုင္းေတြ ေမႊတယ္။
ေျမေတြ ျပိဳတယ္။
ေတာမီး၊ စစ္မီး၊ အႏုျမဴမီး
ဒီကမၻာၾကီးကိုက ဒုကၡၾကီးလြန္းတယ္။
အသစ္၊ အသစ္ေတြေနာက္ လိုက္ၾကေတာ့
အေဟာင္းေတြက ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္ၾကေပါ့။
(စဥ္းစားၾကည့္ပါ။)
ရလာတဲ့ အသစ္ေတြက ေရာဂါေတြ ျဖစ္ျပီး
ေပ်ာက္သြားတဲ့ အရာေတြက
သဘာ၀တရား၊ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈ
ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ထိုးေကၽြးလိုက္ရသလိုပဲ။
--------------- မတန္ဘူး။
ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီးေတြ မျငိမ္းေသးသမွ်
လူေတြက ဥတုကို ဖန္ဆင္း
ဥတုက လူေတြကို ဖန္ဆင္း
မစြန္းရင္းေတြရိွလို႔ ကန္စြန္းခင္းေတြ ျငိၾက
ဒီ၀ဲဂယက္ထဲက -
မင္းလဲပဲ ရုန္းမရ၊ ငါလည္းပဲ ရုန္းမရ
(အဆံုးမေတာ့ -----)
ဒီကမၻာၾကီးကိုက ဒုကၡၾကီးလြန္းတယ္။ ။
တခ်ဳိ႔ေနရာေတြမွာ မိုးေခါင္တယ္။
မုန္တိုင္းေတြ ေမႊတယ္။
ေျမေတြ ျပိဳတယ္။
ေတာမီး၊ စစ္မီး၊ အႏုျမဴမီး
ဒီကမၻာၾကီးကိုက ဒုကၡၾကီးလြန္းတယ္။
အသစ္၊ အသစ္ေတြေနာက္ လိုက္ၾကေတာ့
အေဟာင္းေတြက ေပ်ာက္ေပ်ာက္ကုန္ၾကေပါ့။
(စဥ္းစားၾကည့္ပါ။)
ရလာတဲ့ အသစ္ေတြက ေရာဂါေတြ ျဖစ္ျပီး
ေပ်ာက္သြားတဲ့ အရာေတြက
သဘာ၀တရား၊ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ေႏြးေထြးၾကင္နာမႈ
ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ထိုးေကၽြးလိုက္ရသလိုပဲ။
--------------- မတန္ဘူး။
ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး၊ ေမာဟမီးေတြ မျငိမ္းေသးသမွ်
လူေတြက ဥတုကို ဖန္ဆင္း
ဥတုက လူေတြကို ဖန္ဆင္း
မစြန္းရင္းေတြရိွလို႔ ကန္စြန္းခင္းေတြ ျငိၾက
ဒီ၀ဲဂယက္ထဲက -
မင္းလဲပဲ ရုန္းမရ၊ ငါလည္းပဲ ရုန္းမရ
(အဆံုးမေတာ့ -----)
ဒီကမၻာၾကီးကိုက ဒုကၡၾကီးလြန္းတယ္။ ။
ငယ္ငယ္တုန္းက ေနတဲ့အိမ္
အခုမွ ျပန္စဥ္းစားေတာ့
မီးဖိုေခ်ာင္ ငရုတ္သီးေထာင္းမက်န္
Green-house effect ရဲ့ အေျခခံ အထိ
Global ၾကည့္ ၾကည့္တတ္ေအာင္
အဲဒီကပဲ သင္ခဲ့တာ။
ကိုယ့္ျခံ၊ ကိုယ့္ေရ၊ ကိုယ့္ေျမ
တန္ဖိုးထားတတ္ေအာင္မက
တကယ့္လူ႔ဘ၀ရဲ့တန္ဖိုး
မသိလိုက္ မသိဖာသာ
အဲဒီမွာ သင္ခဲ့တယ္။
လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး
ဘာသာေရး၊ ပညာေရး
က်န္းမာေရးတို႔က အစ
ေလာကရဲ့ သင္ပုန္းၾကီးအားလံုး
ေမာင္ႏွမအားလံုး အဲဒီမွာ ေက်ခဲ့တယ္။
အခုမွ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့
အသက္ရႈ၀ခဲ့တဲ့
ငယ္ဘ၀က အဲဒီေန႔ရက္ေတြသာ မရွိရင္
ဒီအခ်ိန္၊ ဒီေနရာမွာ
ဒီလိုခံယူခ်က္ေတြနဲ႔ ရပ္တည္ဖို႔ဆိုတာ
ေသခ်ာနိဳင္ပါ့မလား။
အေတြးေတြက
ေ၀ - ေ၀ - ၀ါး - ၀ါး - ရယ္။
လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္မွာေရာ
ဒီလို အခြင့္အေရးမ်ဳိး ေပးနိဳင္ပါဦးမလား။
အနာဂတ္ေတြကလည္း
မႈန္ - မႈန္ - ၀ါး - ၀ါး -ရယ္။ ။
မီးဖိုေခ်ာင္ ငရုတ္သီးေထာင္းမက်န္
Green-house effect ရဲ့ အေျခခံ အထိ
Global ၾကည့္ ၾကည့္တတ္ေအာင္
အဲဒီကပဲ သင္ခဲ့တာ။
ကိုယ့္ျခံ၊ ကိုယ့္ေရ၊ ကိုယ့္ေျမ
တန္ဖိုးထားတတ္ေအာင္မက
တကယ့္လူ႔ဘ၀ရဲ့တန္ဖိုး
မသိလိုက္ မသိဖာသာ
အဲဒီမွာ သင္ခဲ့တယ္။
လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး
ဘာသာေရး၊ ပညာေရး
က်န္းမာေရးတို႔က အစ
ေလာကရဲ့ သင္ပုန္းၾကီးအားလံုး
ေမာင္ႏွမအားလံုး အဲဒီမွာ ေက်ခဲ့တယ္။
အခုမွ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့
အသက္ရႈ၀ခဲ့တဲ့
ငယ္ဘ၀က အဲဒီေန႔ရက္ေတြသာ မရွိရင္
ဒီအခ်ိန္၊ ဒီေနရာမွာ
ဒီလိုခံယူခ်က္ေတြနဲ႔ ရပ္တည္ဖို႔ဆိုတာ
ေသခ်ာနိဳင္ပါ့မလား။
အေတြးေတြက
ေ၀ - ေ၀ - ၀ါး - ၀ါး - ရယ္။
လာမယ့္ မ်ဳိးဆက္မွာေရာ
ဒီလို အခြင့္အေရးမ်ဳိး ေပးနိဳင္ပါဦးမလား။
အနာဂတ္ေတြကလည္း
မႈန္ - မႈန္ - ၀ါး - ၀ါး -ရယ္။ ။
ၾကိဳး
စက္နဲ႔စုပ္၊ ေလနဲ႔မႈတ္
ဖုတ္လႈိက္၊ ဖုတ္လႈိက္ အသက္
(အခုမွ) ၀မ္းတြင္းထြက္ခါစ ကေလး
လူထက္ေလးခဲ့ေသာ ေဆးမ်ား
အားတင္းရင္း အသက္ရွင္
ဒါလူ႔ျဖစ္စဥ္ အစ။
ၾကိဳးစားပါ ကေလးေရ။
အသက္ တစ္ခ်က္ရႈတိုင္းဟာ
ေလာကကို စိန္ေခၚတာကြဲ႔။
ရဲရဲရႈ၊ ရဲရဲငို
အို - တေလာကလံုး တုန္ခ်င္တုန္ပါေစ။
ဘ၀ဆိုတာက ကေလးရယ္။
ေဖာက္ထြင္းျမင္နိုင္တဲ့ ဖန္ခြက္
ေရထည့္ရင္ ေရခြက္
ေရႊထည့္ရင္ ေရႊခြက္
ထည့္သူနဲ႔ ၾကည့္သူ
အျမင္တူဖို႔ပဲ လိုတယ္။
ထည့္ပစ္လိုက္စမ္းပါ။
ဘာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္
မွားရင္လဲ ျပန္ျပင္
လဲရင္လဲ ျပန္ထ
ေဒါင္ပဲက်က်၊ ျပားပဲက်က်ေပါ့။
အေရးၾကီးတာက
ေလာကကိုလည္း ခင္တြယ္
မိဘကိုလည္း ခင္တြယ္
သံေယာဇဥ္ေတြသာ ရွိမယ္ဆိုရင္
မင္းလူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္
အခ်ိန္နဲ႔ ကံၾကမၼာက
(သူ႔အလိုလို) ျပဳျပင္ေပးပါလိမ့္မယ္။ ။
ဖုတ္လႈိက္၊ ဖုတ္လႈိက္ အသက္
(အခုမွ) ၀မ္းတြင္းထြက္ခါစ ကေလး
လူထက္ေလးခဲ့ေသာ ေဆးမ်ား
အားတင္းရင္း အသက္ရွင္
ဒါလူ႔ျဖစ္စဥ္ အစ။
ၾကိဳးစားပါ ကေလးေရ။
အသက္ တစ္ခ်က္ရႈတိုင္းဟာ
ေလာကကို စိန္ေခၚတာကြဲ႔။
ရဲရဲရႈ၊ ရဲရဲငို
အို - တေလာကလံုး တုန္ခ်င္တုန္ပါေစ။
ဘ၀ဆိုတာက ကေလးရယ္။
ေဖာက္ထြင္းျမင္နိုင္တဲ့ ဖန္ခြက္
ေရထည့္ရင္ ေရခြက္
ေရႊထည့္ရင္ ေရႊခြက္
ထည့္သူနဲ႔ ၾကည့္သူ
အျမင္တူဖို႔ပဲ လိုတယ္။
ထည့္ပစ္လိုက္စမ္းပါ။
ဘာေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္
မွားရင္လဲ ျပန္ျပင္
လဲရင္လဲ ျပန္ထ
ေဒါင္ပဲက်က်၊ ျပားပဲက်က်ေပါ့။
အေရးၾကီးတာက
ေလာကကိုလည္း ခင္တြယ္
မိဘကိုလည္း ခင္တြယ္
သံေယာဇဥ္ေတြသာ ရွိမယ္ဆိုရင္
မင္းလူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္
အခ်ိန္နဲ႔ ကံၾကမၼာက
(သူ႔အလိုလို) ျပဳျပင္ေပးပါလိမ့္မယ္။ ။
ေလာက
ငါ ဘာမွ မေျပာခဲ့ရိုးအမွန္ပါ။
သူတုိ့ဘာသာ စြဲခ်က္တင္
သူတို့ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်
ငါဘာမွ မသိခဲ့ရပါဘူး။
ခ်ီးမြမ္းျခင္း ရက္သတၱပတ္
ကဲ့ရဲ့ျခင္း ရက္သတၱပတ္
အျပန္အလွန္ ကူးခတ္ရင္း
ေဟာဒီ ေလာကဇာတ္ထဲမွာ
ငါလည္း ေမာလွပါျပီ။
ေတမိကိုေတာင္ စကားမ်ားတယ္လို့
လက္တို့ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြရဲ့ၾကား
ေရလိုက္ငါးလိုက္ လုပ္ရင္း
ၾကာရင္ ေရလိုက္လြဲငါးျဖစ္သြားမွာ
ငါ တကယ္ေၾကာက္ပါတယ္။
မြန္းတည့္ေနမွာ
မတ္မတ္ေလွ်ာက္မွေတာ့
အရိပ္ေပ်ာက္ရတာ ဓမၼတာမို့
ေက်ာပူရင္ ပူပါေစေတာ့
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္ပါရေစ။ ။
သူတုိ့ဘာသာ စြဲခ်က္တင္
သူတို့ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်
ငါဘာမွ မသိခဲ့ရပါဘူး။
ခ်ီးမြမ္းျခင္း ရက္သတၱပတ္
ကဲ့ရဲ့ျခင္း ရက္သတၱပတ္
အျပန္အလွန္ ကူးခတ္ရင္း
ေဟာဒီ ေလာကဇာတ္ထဲမွာ
ငါလည္း ေမာလွပါျပီ။
ေတမိကိုေတာင္ စကားမ်ားတယ္လို့
လက္တို့ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြရဲ့ၾကား
ေရလိုက္ငါးလိုက္ လုပ္ရင္း
ၾကာရင္ ေရလိုက္လြဲငါးျဖစ္သြားမွာ
ငါ တကယ္ေၾကာက္ပါတယ္။
မြန္းတည့္ေနမွာ
မတ္မတ္ေလွ်ာက္မွေတာ့
အရိပ္ေပ်ာက္ရတာ ဓမၼတာမို့
ေက်ာပူရင္ ပူပါေစေတာ့
ငါ ဆက္ေလွ်ာက္ပါရေစ။ ။
ျပိဳင္ပြဲ
ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ ေျခလွမ္း အေထာင္၊ အေသာင္းထက္
ေရာက္ခါနီး ေျခတစ္လွမ္းက
အမ်ားၾကီး ပိုပင္ပန္းတယ္။
လဲျပီးပဲ က်က်
ခဏပဲ နားနား
ျဖတ္လမ္းကပဲ သြားသြား
ၾကားထဲကပဲ ၀င္၀င္
ပန္းတိုင္အရင္ေရာက္ရင္ - နိုင္မယ္။
ငါတို႔ေပးရတာက တစ္ဘ၀
သူတို႔ဆံုးျဖတ္တာက တဒဂၤ
အသံုးျပဳပါမ်ားေတာ့ အေလ့အထျဖစ္
ေမြးကတည္းက ဒီစနစ္နဲ႔ ၾကီးျပင္း
သြားရင္း - သြားရင္း - သြားရင္း ----။
ငါ --------
ပန္း၀င္တဲ့ အခ်ိန္ကလြဲ၇င္
က်န္ေျခလွမ္ေတြ မလွမ္းတတ္ေတာ့ပါ။ ။
ေရာက္ခါနီး ေျခတစ္လွမ္းက
အမ်ားၾကီး ပိုပင္ပန္းတယ္။
လဲျပီးပဲ က်က်
ခဏပဲ နားနား
ျဖတ္လမ္းကပဲ သြားသြား
ၾကားထဲကပဲ ၀င္၀င္
ပန္းတိုင္အရင္ေရာက္ရင္ - နိုင္မယ္။
ငါတို႔ေပးရတာက တစ္ဘ၀
သူတို႔ဆံုးျဖတ္တာက တဒဂၤ
အသံုးျပဳပါမ်ားေတာ့ အေလ့အထျဖစ္
ေမြးကတည္းက ဒီစနစ္နဲ႔ ၾကီးျပင္း
သြားရင္း - သြားရင္း - သြားရင္း ----။
ငါ --------
ပန္း၀င္တဲ့ အခ်ိန္ကလြဲ၇င္
က်န္ေျခလွမ္ေတြ မလွမ္းတတ္ေတာ့ပါ။ ။
သူငယ္တန္းက ဆရာမ
အခ်စ္၊ အမုန္းေတြ မရွိေတာ့
ဘ၀က ပိုျပီးလြတ္လပ္လာတယ္။
ငါ အခု မ်က္မွန္ မတပ္ေတာ့ဘူး။
၅၂၈ နဲ့ ေနသားက်ေနေတာ့
၁၅၀၀ လည္း မလိုခ်င္ေတာ့ဘူးေပါ့။
ပူတယ္ ---။
ကေလးက်င့္၊ ကေလးၾကံနဲ့
သူငယ္မျပန္ဘဲ
ကေလးျပန္လုပ္ခြင့္ရတာ
တန္တယ္ ----။
ကေလးေတြနဲ့ အတူ - ရယ္မယ္။
ကေလးေတြနဲ့ အတူ - ငိုမယ္။
ကေလးေတြနဲ့ အတူ -
ကေလးေတြနဲ့ အတူ ---။
တသားတည္းၾကည့္၊ တသားတည္းေတြး
တသားတည္းျမင္
ျဖဴစင္ေသာ ကမၻာၾကီး
ပကတိအတိုင္းလွ
ကဲ - ညီညီညာညာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾက
မဂၤလာပါ ေလာက။ ။
ဘ၀က ပိုျပီးလြတ္လပ္လာတယ္။
ငါ အခု မ်က္မွန္ မတပ္ေတာ့ဘူး။
၅၂၈ နဲ့ ေနသားက်ေနေတာ့
၁၅၀၀ လည္း မလိုခ်င္ေတာ့ဘူးေပါ့။
ပူတယ္ ---။
ကေလးက်င့္၊ ကေလးၾကံနဲ့
သူငယ္မျပန္ဘဲ
ကေလးျပန္လုပ္ခြင့္ရတာ
တန္တယ္ ----။
ကေလးေတြနဲ့ အတူ - ရယ္မယ္။
ကေလးေတြနဲ့ အတူ - ငိုမယ္။
ကေလးေတြနဲ့ အတူ -
ကေလးေတြနဲ့ အတူ ---။
တသားတည္းၾကည့္၊ တသားတည္းေတြး
တသားတည္းျမင္
ျဖဴစင္ေသာ ကမၻာၾကီး
ပကတိအတိုင္းလွ
ကဲ - ညီညီညာညာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾက
မဂၤလာပါ ေလာက။ ။
Feed-back
အိပ္ရာထ မွန္ၾကည့္ေတာ့
ပါးေပၚက ၀က္ျခံဖုျမင္တယ္။
အသက္တစ္ရက္ ၾကီးလာတာကိုေတာ့
အမႈမဲ့၊ အမွတ္မဲ့။
၃၅ လမ္းေပၚမွာ
ျဗဟၼစုိရ္ကားနဲ႔ အခါခါၾကံဳတယ္။
ကိုယ့္အလွည့္ မေရာက္ေသးသမွ်
သူတပါးရဲ့ အနိစၥတရား
အမႈမဲ့၊ အမွတ္မဲ့။
ေက်ာင္းတုန္းက သင္တဲ့စာ
တကယ့္ဘ၀ရဲ့ သင္ခန္းစာ
ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေဆးပညာ
တူတာေတြ၊ မတူတာေတြ
လူနာေတြရဲ့ အေျခအေန အသီးသီး
အမႈမဲ့၊ အမွတ္မဲ့။
-------------------------
----------------------------------
ပါးေပၚက ၀က္ျခံဖုျမင္တယ္။
အသက္တစ္ရက္ ၾကီးလာတာကိုေတာ့
အမႈမဲ့၊ အမွတ္မဲ့။
၃၅ လမ္းေပၚမွာ
ျဗဟၼစုိရ္ကားနဲ႔ အခါခါၾကံဳတယ္။
ကိုယ့္အလွည့္ မေရာက္ေသးသမွ်
သူတပါးရဲ့ အနိစၥတရား
အမႈမဲ့၊ အမွတ္မဲ့။
ေက်ာင္းတုန္းက သင္တဲ့စာ
တကယ့္ဘ၀ရဲ့ သင္ခန္းစာ
ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေဆးပညာ
တူတာေတြ၊ မတူတာေတြ
လူနာေတြရဲ့ အေျခအေန အသီးသီး
အမႈမဲ့၊ အမွတ္မဲ့။
-------------------------
----------------------------------
မွာတမ္း
ဂ်ဴတီ၀င္တယ္၊ ဂ်ဴတီထြက္တယ္။
နာရီတံ ႏွစ္ခါလည္တိုင္း
အသက္တစ္ရက္ ၾကီးလာတယ္။
ေသြးခ်ိန္တယ္၊ ေဆးထိုးတယ္။
ဗိုက္နာတယ္လား။
ေခါင္းမူးတယ္လား။
ေကာင္းသြားမွာပါ။
မတည့္တာ မစားနဲ့။
သက္သာသလိုေန။
စိတ္ကို ရွည္ရွည္ထား။
ေကာင္းသြားမွာပါ။
ေသြးအန္တယ္လား။
ဘယ္တုန္းကလဲ။
ဘယ္ေလာက္မ်ားလဲ။
အၾကီးေတြဆီ ဖုန္းဆက္
ဟုတ္ကဲ့ - မမ။
ဟုတ္ကဲ့ ၊ ဟုတ္ကဲ့ ၊ ဟုတ္ကဲ့ပါ မမ။
လူနာအသစ္လား။
ဘာျဖစ္လဲ။ ဘယ္လိုေနလဲ။
ဒီဟာစစ္ရမယ္။ ဟုိဟာစစ္ရမယ္။
ရလာတဲ့အေျဖ
ေသခ်ာပါ့မလား။
(စက္ကိရိယာေတြ အားကိုးနဲ့။)
ဂ်ဴတီ၀င္တယ္။ ဂ်ဴတီထြက္တယ္။
နာရီတံ ႏွစ္ခါလည္တိုင္း
အသက္တစ္ရက္ၾကီးလာတယ္။
(ဦးေႏွာက္ေတြေရာ ၾကီးလာပါရဲ့လား။)
(ႏွလံုးသားေတြေရာ ျပည့္၀ပါရဲ့လား။)
(အသိစိတ္ေတြေရာ ရင့္က်က္ပါရဲ့လား။)
ငယ္ငယ္တုန္းက အျမဲေျပာတယ္။
သမီးၾကီးရင္ ဆရာ၀န္လုပ္မယ္လို့။
ေမေမေနမေကာင္းရင္ကုဖို့။
ဒီတေခါက္ စာေရးတယ္။
ေမေမေရ -
ေနေကာင္းေအာင္ ေနေနာ္။
အဆင့္ျမင့္ေဆးရံုၾကီးေပၚက
အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ ေမေမ့သမီးငယ္ေလ။
တကယ္ပါ -
ေမေမဖ်ားမွာ ေၾကာက္တယ္။ ။
နာရီတံ ႏွစ္ခါလည္တိုင္း
အသက္တစ္ရက္ ၾကီးလာတယ္။
ေသြးခ်ိန္တယ္၊ ေဆးထိုးတယ္။
ဗိုက္နာတယ္လား။
ေခါင္းမူးတယ္လား။
ေကာင္းသြားမွာပါ။
မတည့္တာ မစားနဲ့။
သက္သာသလိုေန။
စိတ္ကို ရွည္ရွည္ထား။
ေကာင္းသြားမွာပါ။
ေသြးအန္တယ္လား။
ဘယ္တုန္းကလဲ။
ဘယ္ေလာက္မ်ားလဲ။
အၾကီးေတြဆီ ဖုန္းဆက္
ဟုတ္ကဲ့ - မမ။
ဟုတ္ကဲ့ ၊ ဟုတ္ကဲ့ ၊ ဟုတ္ကဲ့ပါ မမ။
လူနာအသစ္လား။
ဘာျဖစ္လဲ။ ဘယ္လိုေနလဲ။
ဒီဟာစစ္ရမယ္။ ဟုိဟာစစ္ရမယ္။
ရလာတဲ့အေျဖ
ေသခ်ာပါ့မလား။
(စက္ကိရိယာေတြ အားကိုးနဲ့။)
ဂ်ဴတီ၀င္တယ္။ ဂ်ဴတီထြက္တယ္။
နာရီတံ ႏွစ္ခါလည္တိုင္း
အသက္တစ္ရက္ၾကီးလာတယ္။
(ဦးေႏွာက္ေတြေရာ ၾကီးလာပါရဲ့လား။)
(ႏွလံုးသားေတြေရာ ျပည့္၀ပါရဲ့လား။)
(အသိစိတ္ေတြေရာ ရင့္က်က္ပါရဲ့လား။)
ငယ္ငယ္တုန္းက အျမဲေျပာတယ္။
သမီးၾကီးရင္ ဆရာ၀န္လုပ္မယ္လို့။
ေမေမေနမေကာင္းရင္ကုဖို့။
ဒီတေခါက္ စာေရးတယ္။
ေမေမေရ -
ေနေကာင္းေအာင္ ေနေနာ္။
အဆင့္ျမင့္ေဆးရံုၾကီးေပၚက
အလုပ္သင္ဆရာ၀န္ ေမေမ့သမီးငယ္ေလ။
တကယ္ပါ -
ေမေမဖ်ားမွာ ေၾကာက္တယ္။ ။
အနီေရာင္
ေျပာမထြက္ဘူး။
မိခင္ေလာင္းေလးက နုငယ္တယ္။
၁၉ - ဆိုတာ
အရြယ္ရဲ့ေကာင္းျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ကာလ။
ရူးရူးမိုက္မိုက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်
ေယာကၤ်ားက ကားစပယ္ယာ။
ေနတာက ျမိဳ႕သစ္အစြန္အဖ်ား။
ေကာင္မေလးရယ္ ---
သံုးတန္းေက်ာင္းထြက္ ညည္းနားလည္ေအာင္
ဘယ္လို စကားနဲ႔မ်ား ငါေျပာရမလဲ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး -
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အေရာင္ေတြထြက္ေနတဲ့
အဲဒီ မ်က္၀န္းလက္လက္ေတြနဲ႔
ငါ့ကို မၾကည့္ပါနဲ႔။
ညည္းအတြက္ --------
ညည္းရင္ေသြးေလးအတြက္ ------
ညည္းတစ္ခါမွ ေတြးမၾကည့္ဖူးတဲ့
ငါတို႔အားလံုးရဲ့ အနာဂတ္ေတြအတြက္ -----
ညည္းနာမည္ေအာက္က
အနီေရာင္ Retro (+)
(ျဖစ္နိုင္ရင္)
ငါ - ဖ်က္ပစ္ေပးခ်င္ရဲ့။ ။
မိခင္ေလာင္းေလးက နုငယ္တယ္။
၁၉ - ဆိုတာ
အရြယ္ရဲ့ေကာင္းျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ကာလ။
ရူးရူးမိုက္မိုက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်
ေယာကၤ်ားက ကားစပယ္ယာ။
ေနတာက ျမိဳ႕သစ္အစြန္အဖ်ား။
ေကာင္မေလးရယ္ ---
သံုးတန္းေက်ာင္းထြက္ ညည္းနားလည္ေအာင္
ဘယ္လို စကားနဲ႔မ်ား ငါေျပာရမလဲ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး -
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အေရာင္ေတြထြက္ေနတဲ့
အဲဒီ မ်က္၀န္းလက္လက္ေတြနဲ႔
ငါ့ကို မၾကည့္ပါနဲ႔။
ညည္းအတြက္ --------
ညည္းရင္ေသြးေလးအတြက္ ------
ညည္းတစ္ခါမွ ေတြးမၾကည့္ဖူးတဲ့
ငါတို႔အားလံုးရဲ့ အနာဂတ္ေတြအတြက္ -----
ညည္းနာမည္ေအာက္က
အနီေရာင္ Retro (+)
(ျဖစ္နိုင္ရင္)
ငါ - ဖ်က္ပစ္ေပးခ်င္ရဲ့။ ။
ေခၚသံ
ကိုယ့္လက္တကမ္းမွာ
ကမၻာပ်က္ေနတဲ႔အခ်ိန္။
ေဟာဒီမွာ -
ငါ ျငိမ္ျငိမ္ထိုင္ေနလို႔ ရပါ့မလား။
ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ႏွလံုးသားက
ဦးေႏွာက္ကို စိန္ေခၚတယ္။
အသိစိတ္ကို လႈပ္ႏႈိးတယ္။
လြင့္၊ ေမ်ာ၊ ေၾကကြဲ
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ
ေဟာဟိုမွာ -
ငါ့ကိုေစာင့္ေနရဲ့။
ၾကိမ္စၾကၤာရိုက္စရာ မလိုဘူး။
ေဘးဒုကၡ တစ္ခုၾကံဳတိုင္းဟာ
ငါတုိ႔ေတြ အတြက္ ေခါင္းေလာင္းသံပဲ။
ေရာက္ရာအရပ္က လွည့္ျပန္ခဲ့မယ္။
သိတယ္။
ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႔ ဆီမျဖစ္ဘူးဆိုတာ။
ဒါေပမယ့္ - ႏွမ္းမွန္ရင္ ဆီၾကိတ္ခံနိဳင္ရမယ္။
ဒီေန႔ မဟုတ္ရင္ မနက္ျဖန္
မင္းတို႔အတြက္ ရွင္သန္ဖို႔
ငါ - မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ျပန္ခဲ့မယ္။ ။
(၂-၅-၀၈ နာဂစ္ေလမုန္တိုင္း အျပီးကာလမ်ားသို႔)
ကမၻာပ်က္ေနတဲ႔အခ်ိန္။
ေဟာဒီမွာ -
ငါ ျငိမ္ျငိမ္ထိုင္ေနလို႔ ရပါ့မလား။
ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ႏွလံုးသားက
ဦးေႏွာက္ကို စိန္ေခၚတယ္။
အသိစိတ္ကို လႈပ္ႏႈိးတယ္။
လြင့္၊ ေမ်ာ၊ ေၾကကြဲ
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာ
ေဟာဟိုမွာ -
ငါ့ကိုေစာင့္ေနရဲ့။
ၾကိမ္စၾကၤာရိုက္စရာ မလိုဘူး။
ေဘးဒုကၡ တစ္ခုၾကံဳတိုင္းဟာ
ငါတုိ႔ေတြ အတြက္ ေခါင္းေလာင္းသံပဲ။
ေရာက္ရာအရပ္က လွည့္ျပန္ခဲ့မယ္။
သိတယ္။
ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ႔ ဆီမျဖစ္ဘူးဆိုတာ။
ဒါေပမယ့္ - ႏွမ္းမွန္ရင္ ဆီၾကိတ္ခံနိဳင္ရမယ္။
ဒီေန႔ မဟုတ္ရင္ မနက္ျဖန္
မင္းတို႔အတြက္ ရွင္သန္ဖို႔
ငါ - မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ျပန္ခဲ့မယ္။ ။
(၂-၅-၀၈ နာဂစ္ေလမုန္တိုင္း အျပီးကာလမ်ားသို႔)
သူငယ္ခ်င္းသို့
လြမ္းတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္
ငါ့အနားမွာ နင္သာရွိခဲ့ရင္ေလ
အိမ္မက္ျမဴေတြလို မွိန္လင္း
ႏွင္းခတဲ့ ညေနခင္းေတြနဲ့
ေဟာဒီ ျမိဳ့ေျမာက္ဦးရဲ့ ရင္ခြင္တြင္းမွာ
ေျခဦးတည့္ရာ စက္ဘီးကိုနင္း
စကားတင္းဆိုျဖစ္ၾကမယ္ ထင္ရဲ့။
နင္နဲ့သာ ဆိုရင္ေလ
ရာဇ၀င္ေတြ စြန္းေပေနတဲ့
ေဟာဟိုနန္းရာကုန္းရဲ့ အထက္မွာ
မင္းဗာရဲ့ ေျခရာကို ရွာရင္း
စကားပန္း၀ါ၀ါေတြေကာက္
မတတ္တေခါက္ ကဗ်ာေတြေရး
အေတြးနဲ့ေတာင္ ေပ်ာ္တယ္။
လြမ္းတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္
ကဗ်ာအေၾကာင္း၊ စာအေၾကာင္း
ေႏွာင္းအတိတ္က ပံုရိပ္ေတြအေၾကာင္း
ေသာင္းေျပာင္းေထြလာေတြေျပာဖို့
ခရိုးခယိုင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ
တာရာမင္းေ၀ရဲ့ ကဗ်ာေတြကို
အားနာပါးနာနဲ့ ဆန္းစစ္ရင္း
ကာရန္အသစ္ေတြ ဖန္ဆင္းဖို့
ေတာေခြးအူသံေတြရဲ့ ၾကား
လေရာင္ကို ျမိဳခ်ထားတဲ့
ခုႏွစ္စဥ္ေပ်ာက္ညေတြမွာ
ေရာက္တတ္ရာရာ သီခ်င္းေတြဆိုဖို့
နင့္ကို ငါတမ္းတ
အရမ္းပဲ သတိရေနတယ္။ ။
ငါ့အနားမွာ နင္သာရွိခဲ့ရင္ေလ
အိမ္မက္ျမဴေတြလို မွိန္လင္း
ႏွင္းခတဲ့ ညေနခင္းေတြနဲ့
ေဟာဒီ ျမိဳ့ေျမာက္ဦးရဲ့ ရင္ခြင္တြင္းမွာ
ေျခဦးတည့္ရာ စက္ဘီးကိုနင္း
စကားတင္းဆိုျဖစ္ၾကမယ္ ထင္ရဲ့။
နင္နဲ့သာ ဆိုရင္ေလ
ရာဇ၀င္ေတြ စြန္းေပေနတဲ့
ေဟာဟိုနန္းရာကုန္းရဲ့ အထက္မွာ
မင္းဗာရဲ့ ေျခရာကို ရွာရင္း
စကားပန္း၀ါ၀ါေတြေကာက္
မတတ္တေခါက္ ကဗ်ာေတြေရး
အေတြးနဲ့ေတာင္ ေပ်ာ္တယ္။
လြမ္းတယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္
ကဗ်ာအေၾကာင္း၊ စာအေၾကာင္း
ေႏွာင္းအတိတ္က ပံုရိပ္ေတြအေၾကာင္း
ေသာင္းေျပာင္းေထြလာေတြေျပာဖို့
ခရိုးခယိုင္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ
တာရာမင္းေ၀ရဲ့ ကဗ်ာေတြကို
အားနာပါးနာနဲ့ ဆန္းစစ္ရင္း
ကာရန္အသစ္ေတြ ဖန္ဆင္းဖို့
ေတာေခြးအူသံေတြရဲ့ ၾကား
လေရာင္ကို ျမိဳခ်ထားတဲ့
ခုႏွစ္စဥ္ေပ်ာက္ညေတြမွာ
ေရာက္တတ္ရာရာ သီခ်င္းေတြဆိုဖို့
နင့္ကို ငါတမ္းတ
အရမ္းပဲ သတိရေနတယ္။ ။
သို့ယင္းမာ
အႏႈိင္းမရွိ တန္ခိုးၾကီးမားတယ္ဆိုတဲ့
သွ်စ္ေသာင္းဘုရားကို သက္ေသထားျပီး
သစၥာစကားဆိုလိုက္မယ္
မင္းသိပါေစ - ယင္းမာ။
နန္းရာကုန္း ျမိဳ့ရိုးထက္က
ငါ့ႏွလံုးေသြးစက္နဲ့ ေရးခဲ့တဲ့
သတိရျခင္း သက္ေသျပခ်က္ေတြဟာ
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္
တေန့ေတာ့ မင္းဖတ္ၾကည့္နိုင္မွာပါ။
သူတုိ့ေတြ ျမတ္နိုးၾကတဲ့
ကစၥပနဲ့ အဥၥန နဒီ ျမစ္ႏွစ္မႊာကိုေငး
လြမ္းတတ္သူရဲ့ အေတြးထဲမွာ
ငါခ်စ္တဲ့ ယင္းမာနဲ့ သလႅာ၀တီျမစ္ၾကီး
တေ၀ါေ၀ါ ျမည္ဟီးလို့။
သဇင္ပန္းေတြထက္ တမာပန္းေတြကိုခ်စ္တဲ့ငါ
သူတို့တေတြရဲ့ အၾကားမွာ
ေပ်ာ္၀င္မေနနိုင္ခဲ့တာ
မထူးဆန္းလွပါဘူး။
လြမ္းတယ္ ယင္းမာရယ္။
မင္းရဲ့ အာ၀ါသေအာက္မွာ
လူလားေျမာက္ခဲ့တဲ့ငါ့အတြက္
အဲဒီေန့ရက္ေတြဟာ
ေရႊနဲ့ဆက္ျပီး ဖလွယ္လို့ မရသလို
မင္းဟာ ငါ့အတြက္
ေနရာေဟာင္းတခု ဆိုတာထက္
အမ်ားၾကီး ပိုေလးနက္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ
အခုမွ ပိုျပီးေသခ်ာလာတယ္။ ။
သွ်စ္ေသာင္းဘုရားကို သက္ေသထားျပီး
သစၥာစကားဆိုလိုက္မယ္
မင္းသိပါေစ - ယင္းမာ။
နန္းရာကုန္း ျမိဳ့ရိုးထက္က
ငါ့ႏွလံုးေသြးစက္နဲ့ ေရးခဲ့တဲ့
သတိရျခင္း သက္ေသျပခ်က္ေတြဟာ
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္
တေန့ေတာ့ မင္းဖတ္ၾကည့္နိုင္မွာပါ။
သူတုိ့ေတြ ျမတ္နိုးၾကတဲ့
ကစၥပနဲ့ အဥၥန နဒီ ျမစ္ႏွစ္မႊာကိုေငး
လြမ္းတတ္သူရဲ့ အေတြးထဲမွာ
ငါခ်စ္တဲ့ ယင္းမာနဲ့ သလႅာ၀တီျမစ္ၾကီး
တေ၀ါေ၀ါ ျမည္ဟီးလို့။
သဇင္ပန္းေတြထက္ တမာပန္းေတြကိုခ်စ္တဲ့ငါ
သူတို့တေတြရဲ့ အၾကားမွာ
ေပ်ာ္၀င္မေနနိုင္ခဲ့တာ
မထူးဆန္းလွပါဘူး။
လြမ္းတယ္ ယင္းမာရယ္။
မင္းရဲ့ အာ၀ါသေအာက္မွာ
လူလားေျမာက္ခဲ့တဲ့ငါ့အတြက္
အဲဒီေန့ရက္ေတြဟာ
ေရႊနဲ့ဆက္ျပီး ဖလွယ္လို့ မရသလို
မင္းဟာ ငါ့အတြက္
ေနရာေဟာင္းတခု ဆိုတာထက္
အမ်ားၾကီး ပိုေလးနက္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ
အခုမွ ပိုျပီးေသခ်ာလာတယ္။ ။
Friday, April 17, 2009
စကားလက္ေဆာင္
ပင္လယ္ဘက္က တိမ္တအုပ္
ခပ္သုတ္သုတ္ ေရြ့လ်ား
ဘယ္ကို သြားမလို့လဲ။
တကယ္လို့မ်ားေလ
မင္းတုိ့ေတြ ခရီးဆန့္လို့
ေျမျပန့္ဘက္ကို ေရာက္ခဲ့ရင္
စကားၾကံဳပါးလိုက္ခ်င္ပါရဲ့။
အညာေျမ ခ်င္းတြင္းျမစ္၀ွမ္းက
ထုပ္တိုးတမ္း ကစားခဲ့ဖူးတဲ့
ငယ္ကၽြမ္းတသုိက္ကို လြမ္းတဲ့အေၾကာင္း။
ထန္းလ်က္ ျဖဴေဖြးေဖြး
ပင္က်ေရေႏြးေႏြးနဲ့
ေလေသြးတိုင္းေမႊးပ်ံ့တဲ့ သနပ္ခါးရန့ံေတြကို
ဘယ္ဘက္ရင္အံုရဲ့ ႏွလံုးသားအကန့္ထဲမွာ
သီးသန့္သိမ္းထားတဲ့ အေၾကာင္း။
ေနာက္ျပိး
သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း၊ ေျပလည္ေၾကာင္း
အက်ိဳးအေၾကာင္းေတြ မ်ားစြာနဲ့
ရိုးမရဲ့ တဖက္က အညာသူေလးေလ
သူ့ဇာတိေျမနဲ့ မင္းတုိ့တေတြကို
လြမ္းလို့ေနတဲ့ အေၾကာင္း။ ။
ခပ္သုတ္သုတ္ ေရြ့လ်ား
ဘယ္ကို သြားမလို့လဲ။
တကယ္လို့မ်ားေလ
မင္းတုိ့ေတြ ခရီးဆန့္လို့
ေျမျပန့္ဘက္ကို ေရာက္ခဲ့ရင္
စကားၾကံဳပါးလိုက္ခ်င္ပါရဲ့။
အညာေျမ ခ်င္းတြင္းျမစ္၀ွမ္းက
ထုပ္တိုးတမ္း ကစားခဲ့ဖူးတဲ့
ငယ္ကၽြမ္းတသုိက္ကို လြမ္းတဲ့အေၾကာင္း။
ထန္းလ်က္ ျဖဴေဖြးေဖြး
ပင္က်ေရေႏြးေႏြးနဲ့
ေလေသြးတိုင္းေမႊးပ်ံ့တဲ့ သနပ္ခါးရန့ံေတြကို
ဘယ္ဘက္ရင္အံုရဲ့ ႏွလံုးသားအကန့္ထဲမွာ
သီးသန့္သိမ္းထားတဲ့ အေၾကာင္း။
ေနာက္ျပိး
သာေၾကာင္းမာေၾကာင္း၊ ေျပလည္ေၾကာင္း
အက်ိဳးအေၾကာင္းေတြ မ်ားစြာနဲ့
ရိုးမရဲ့ တဖက္က အညာသူေလးေလ
သူ့ဇာတိေျမနဲ့ မင္းတုိ့တေတြကို
လြမ္းလို့ေနတဲ့ အေၾကာင္း။ ။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္္္္
သတၱဝါဆိုတာ ခရီးသည္တဲ့
ဗုဒၶဘုရားက ေဟာၾကား
ဟုတ္ရဲ့လားေဖေဖ။
ဒါဆိုရင္သမီးက
ဒီေလာကထဲကို မ်က္ေစ့မွား
ခဏဝင္နားတဲ့ ခရီးသြားတစ္ဦးေပါ႔။
ေဟာဒီသံသရာလမ္းရဲ့
မထူးဆန္းတဲ့ ဘဝတစ္ခုမွာ
ဒီေလာက္ခ်စ္တဲ့မိဘ
ဒီေလာက္ခ်စ္တဲ့ေမာင္ႏွမ
အေကာင္းဆံုးေတြရခဲ့ၿပီးမွေတာ့
(သမီး) ေလာဘမႀကီးေတာ့ပါဘူး
ရာထူးစည္းစိမ္ အရွိန္အဝါ
အားလံုးထက္သာတဲ့ အရာတစ္ခု
သမီးတို႔မိသားစုဖြဲ႔စည္း
(တစ္ကယ္ေတာ့)
ေမတၱာတရားထက္
ဘယ္အရာမွ အားမႀကီးႏိုင္ပါဘူး...
ဒါေၾကာင့္ေဖေဖ
သံသရာခရီးစဥ္ထဲက
ပုထုဇဥ္ဒီလူသားအတြက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာရွိခဲ့ရင္
ဒီအေဖ ဒီအေမ ဒီအကိုအမ ဒီညီမတို႔နဲ႔
ေနာက္ဘဝေတြမ်ားစြာ
ျပန္ဆံုပါေစေၾကာင္း
ဆုတစ္မ်ိဳးတည္းေတာင္းမယ္
ဆုေတာင္းတို႔လည္း ျပည့္ပါရေစ။
ျပန္ေပါင္းလို႔လည္းေတြ႔ပါရေစ။ ။
ဗုဒၶဘုရားက ေဟာၾကား
ဟုတ္ရဲ့လားေဖေဖ။
ဒါဆိုရင္သမီးက
ဒီေလာကထဲကို မ်က္ေစ့မွား
ခဏဝင္နားတဲ့ ခရီးသြားတစ္ဦးေပါ႔။
ေဟာဒီသံသရာလမ္းရဲ့
မထူးဆန္းတဲ့ ဘဝတစ္ခုမွာ
ဒီေလာက္ခ်စ္တဲ့မိဘ
ဒီေလာက္ခ်စ္တဲ့ေမာင္ႏွမ
အေကာင္းဆံုးေတြရခဲ့ၿပီးမွေတာ့
(သမီး) ေလာဘမႀကီးေတာ့ပါဘူး
ရာထူးစည္းစိမ္ အရွိန္အဝါ
အားလံုးထက္သာတဲ့ အရာတစ္ခု
သမီးတို႔မိသားစုဖြဲ႔စည္း
(တစ္ကယ္ေတာ့)
ေမတၱာတရားထက္
ဘယ္အရာမွ အားမႀကီးႏိုင္ပါဘူး...
ဒါေၾကာင့္ေဖေဖ
သံသရာခရီးစဥ္ထဲက
ပုထုဇဥ္ဒီလူသားအတြက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာရွိခဲ့ရင္
ဒီအေဖ ဒီအေမ ဒီအကိုအမ ဒီညီမတို႔နဲ႔
ေနာက္ဘဝေတြမ်ားစြာ
ျပန္ဆံုပါေစေၾကာင္း
ဆုတစ္မ်ိဳးတည္းေတာင္းမယ္
ဆုေတာင္းတို႔လည္း ျပည့္ပါရေစ။
ျပန္ေပါင္းလို႔လည္းေတြ႔ပါရေစ။ ။
အဂၤါမစံုတဲ့ႏွစ္္္
အရင္တုန္းက
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ညေတြမွာေပါ့
လမင္းက ဝင္းပပ
ရာသီဥတုက ၾကည္ၾကည္လင္လင္
ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးတယ္
မီးပန္းတစ္ခိုင္ ဖေယာင္းတစ္တိုင္နဲ႔
ေမာင္ႏွမေတြဝိုင္းထိုင္လို႔
ရယ္သံေတြလည္းလိႈင္ခဲ့ဖူးတယ္...
ေဖနဲ႔ေမကို သားသမီးေတြကရွိခိုး
အစ္ကိုႀကီးကို ညီမေလးေတြက ရွိခိုး
အစ္မႀကီးကို ညီမေလးေတြကရွိခိုး
ျမန္မာတို႔ရိုးရာအတိုင္း
မိသားစုကန္ေတာ့ဝိုင္းေလးလဲ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။
ဥမကြဲ သိုက္မပ်က္
တူညီတဲ့ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္ေတြနဲ႔
ဒီတစ္သက္ေနထိုင္ေစ တဲ့
ေဖေဖရဲ့ ဆုေပးသံ
တို႔မိသားစုေတြ
ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးနာခံခဲ့ဖူးတယ္...
အခုေတာ့ အစ္ကိုႀကီးကတစ္ခရီး
အစ္မႀကီးက တစ္ေနရာ
ခြဲခြာေနရတဲ့ဒီတစ္ႏွစ္
လြမ္းစရာေတြျဖစ္ရမွာမို႔
နတ္သိၾကားတို႔ရယ္
သီတင္းကၽြတ္မပါတဲ့
ျပကဒိန္အသစ္တစ္ခုေပးပါ။ ။
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ညေတြမွာေပါ့
လမင္းက ဝင္းပပ
ရာသီဥတုက ၾကည္ၾကည္လင္လင္
ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးတယ္
မီးပန္းတစ္ခိုင္ ဖေယာင္းတစ္တိုင္နဲ႔
ေမာင္ႏွမေတြဝိုင္းထိုင္လို႔
ရယ္သံေတြလည္းလိႈင္ခဲ့ဖူးတယ္...
ေဖနဲ႔ေမကို သားသမီးေတြကရွိခိုး
အစ္ကိုႀကီးကို ညီမေလးေတြက ရွိခိုး
အစ္မႀကီးကို ညီမေလးေတြကရွိခိုး
ျမန္မာတို႔ရိုးရာအတိုင္း
မိသားစုကန္ေတာ့ဝိုင္းေလးလဲ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။
ဥမကြဲ သိုက္မပ်က္
တူညီတဲ့ရင္ခုန္သံ စည္းခ်က္ေတြနဲ႔
ဒီတစ္သက္ေနထိုင္ေစ တဲ့
ေဖေဖရဲ့ ဆုေပးသံ
တို႔မိသားစုေတြ
ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးနာခံခဲ့ဖူးတယ္...
အခုေတာ့ အစ္ကိုႀကီးကတစ္ခရီး
အစ္မႀကီးက တစ္ေနရာ
ခြဲခြာေနရတဲ့ဒီတစ္ႏွစ္
လြမ္းစရာေတြျဖစ္ရမွာမို႔
နတ္သိၾကားတို႔ရယ္
သီတင္းကၽြတ္မပါတဲ့
ျပကဒိန္အသစ္တစ္ခုေပးပါ။ ။
၁၃ ႏွစ္ သၾကၤန္
ကေလးေရ -----
တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ သၾကၤန္ေတြ လည္ခဲ့တာ
အခုဆို - ၁၃ ခါေတာင္ ရွိခဲ့ေပါ့။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ ႏွစ္က သၾကၤန္
အခုထိ ရင္ခုန္သံျမန္ဆဲ။
အဲ - အဲဒီတုန္းက
ေမတၱာတရားေတြနဲ႔ လႊမ္းျခံဳ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႔ ပိုက္ေထြး
သိၾကားမင္းေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ေလးတစ္ခု
တို႔မိသားစု ရရွိခဲ့
ပိေတာက္နဲ႔ အျပိဳင္၊ မိုးနဲ႔ အျပိဳင္ေပါ့။
၁၄ ရက္ေန႔ ဧပရယ္
ကံေကာင္းျခင္းေတြ သယ္ခဲ့ျပီ။
ေႏြပူပူကို အတာေရနဲ႔ ေအးေစမတဲ့
ေရွးဆိုစကားနဲ႔ အညီေပါ့။
အတာေရနဲ႔ ေမြးတဲ့ ကေလး
ေအးခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ ထပ္တူ
ျငိမ္းခ်မ္းစြာ လူလားေျမာက္ပါေစ။
တကယ္ပါ ----
အဲဒီကေလးေလးဟာ -
ငါတို႔ရဲ့ ကမၻာ၊ ငါတို႔ရဲ့ ကဗ်ာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ယွက္ျဖာလို႔
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ခိုင္မာလို႔
ေတာက္ပတဲ့ အနာဂတ္ေတြမွာ
သူ - လင္းလက္စြာ ရပ္တည္နိုင္ပါေစ။ ။
တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ သၾကၤန္ေတြ လည္ခဲ့တာ
အခုဆို - ၁၃ ခါေတာင္ ရွိခဲ့ေပါ့။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ ႏွစ္က သၾကၤန္
အခုထိ ရင္ခုန္သံျမန္ဆဲ။
အဲ - အဲဒီတုန္းက
ေမတၱာတရားေတြနဲ႔ လႊမ္းျခံဳ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႔ ပိုက္ေထြး
သိၾကားမင္းေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ေလးတစ္ခု
တို႔မိသားစု ရရွိခဲ့
ပိေတာက္နဲ႔ အျပိဳင္၊ မိုးနဲ႔ အျပိဳင္ေပါ့။
၁၄ ရက္ေန႔ ဧပရယ္
ကံေကာင္းျခင္းေတြ သယ္ခဲ့ျပီ။
ေႏြပူပူကို အတာေရနဲ႔ ေအးေစမတဲ့
ေရွးဆိုစကားနဲ႔ အညီေပါ့။
အတာေရနဲ႔ ေမြးတဲ့ ကေလး
ေအးခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ ထပ္တူ
ျငိမ္းခ်မ္းစြာ လူလားေျမာက္ပါေစ။
တကယ္ပါ ----
အဲဒီကေလးေလးဟာ -
ငါတို႔ရဲ့ ကမၻာ၊ ငါတို႔ရဲ့ ကဗ်ာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ယွက္ျဖာလို႔
ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ခိုင္မာလို႔
ေတာက္ပတဲ့ အနာဂတ္ေတြမွာ
သူ - လင္းလက္စြာ ရပ္တည္နိုင္ပါေစ။ ။
ေဖေဖ့ အတြက္
အသက္ ၁၂၀ ရွည္ေစေသာ္၀္ တဲ့။
ေရွးဇာတာထဲက စာသား
၆၀ ႏွစ္သား ေဖေဖက
ျပဳံးျပံဳးၾကီး ၾကည့္တယ္။
ၾကီးျခင္းနဲ႔ ငယ္ျခင္း
နုပ်ဳိျခင္းနဲ႔ အိုမင္းျခင္း ဆိုတာ
ခံယူသူသာ ပဓာန
စိတ္ထားလွေနသ၍ ရုပ္ပ်ဳိ
ဘယ္မွာ အိုလိမ့္မလဲ။
ကိုးကြယ္စရာ ဘုရားနဲ႔ တရား
ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုး စရာ
ဇနီးမယား၊ သမီးနဲ႔ သား
အသက္ ၆၀ ဆိုတာ မႈစရာမို႔လား ေဖေဖရယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၆၀ က
အေမနက္ ေပးခဲ့တဲ့ အသက္တစ္ေခ်ာင္း
အခုဆို - အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ကယ္ခဲ့
ေဟာဒီဘ၀မွာေလ -
သံသရာ ရင္းစားေက်ရံုမက
ကုသိုလ္ အျမတ္ေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ့ျပီ။
ေၾကြးေဟာင္းေက်ေတာ့ ေၾကြးသစ္ခ်
ဘြဲ႔ေတြ၊ ဂုဏ္ေတြ တသီၾကီးရလို႔
အခုဆို - ဆရာ၊ ဆရာမေတြျဖစ္
ေဖေဖ့ရဲ့ ေၾကြးသစ္ကေလးေတြေလ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ - ေဖေဖ။
ေဖေဖက -
သမီးတို႔ ဦးေနွာက္ေတြကို ပံုစံ မခ်ခဲ့ဘူး။
သမီးတို႔ ႏွလံုးသားေတြကိုပဲ လမ္းျပခဲ့တယ္။
မာနတရားကို မသင္ဘူး။
ဂါရ၀တရားကိုပဲ သင္တယ္။
လူေတာ္ေတြ ျဖစ္ေစခ်င္လြန္းလို႔
လူေကာင္းေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ပ်ဳိးခဲ့တယ္။
ဟုတ္တယ္ -
ေဖေဖက အဲဒီလို ဥယ်ာဥ္မႈးမ်ဳိး။
ေဖေဖက သမီးတို႔ ကမၻာရဲ့ သူရဲေကာင္း
ဓားမကိုင္၊ လွံမကိုင္ဘူး။
ေမတၱာဓာတ္သက္သက္နဲ႔
သမီးတို႔ေရွ့မွာ မတ္မတ္ရပ္ခဲ့သူ။
ေဖေဖ့ကို ၾကည္ညိဳလြန္းလို႔
ေဖေဖ့လို ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။
ေဖေဖ့ကို ျမတ္နိုးလြန္းလို႔
ေဖေဖ့လို စိတ္ဓာတ္ရခ်င္ခဲ့တယ္။
သမီးတို႔ေတြ အတြက္ -
ေဖေဖ့ကို လိုအပ္တယ္။
လူနာေတြ မ်ားစြာအတြက္-
ေဖေဖ့ကို လိုအပ္တယ္။
ေမေမ့ရဲ့ေန႔ရက္ေတြတိုင္း အတြက္ -
ေဖေဖ့ကို လိုအပ္တယ္။
လိုအပ္သူေတြ ရွိေနသ၍
ဘ၀ဆိုတာ ရွင္သန္ေနရမယ္။
ၾကီးျခင္းနဲ႔ ငယ္ျခင္း
နုပ်ဳိျခင္းနဲ႔ အိုမင္းျခင္း ဆိုတာ
ခံယူသူသာ ပဓာန
စိတ္ထားလွေနသ၍ နုပ်ဳိ
ဘယ္မွာအိုလိမ့္ မလဲ။
အသက္ ၁၂၀ ရွည္ေစေသာ္၀္ တဲ့။
ေရွးဇာတာထဲက စာသား
၆၀ ႏွစ္သားေဖေဖက ျပံဳးျပံဳးၾကီးၾကည့္တယ္။ ။
ေရွးဇာတာထဲက စာသား
၆၀ ႏွစ္သား ေဖေဖက
ျပဳံးျပံဳးၾကီး ၾကည့္တယ္။
ၾကီးျခင္းနဲ႔ ငယ္ျခင္း
နုပ်ဳိျခင္းနဲ႔ အိုမင္းျခင္း ဆိုတာ
ခံယူသူသာ ပဓာန
စိတ္ထားလွေနသ၍ ရုပ္ပ်ဳိ
ဘယ္မွာ အိုလိမ့္မလဲ။
ကိုးကြယ္စရာ ဘုရားနဲ႔ တရား
ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုး စရာ
ဇနီးမယား၊ သမီးနဲ႔ သား
အသက္ ၆၀ ဆိုတာ မႈစရာမို႔လား ေဖေဖရယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၆၀ က
အေမနက္ ေပးခဲ့တဲ့ အသက္တစ္ေခ်ာင္း
အခုဆို - အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကို ကယ္ခဲ့
ေဟာဒီဘ၀မွာေလ -
သံသရာ ရင္းစားေက်ရံုမက
ကုသိုလ္ အျမတ္ေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ့ျပီ။
ေၾကြးေဟာင္းေက်ေတာ့ ေၾကြးသစ္ခ်
ဘြဲ႔ေတြ၊ ဂုဏ္ေတြ တသီၾကီးရလို႔
အခုဆို - ဆရာ၊ ဆရာမေတြျဖစ္
ေဖေဖ့ရဲ့ ေၾကြးသစ္ကေလးေတြေလ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ - ေဖေဖ။
ေဖေဖက -
သမီးတို႔ ဦးေနွာက္ေတြကို ပံုစံ မခ်ခဲ့ဘူး။
သမီးတို႔ ႏွလံုးသားေတြကိုပဲ လမ္းျပခဲ့တယ္။
မာနတရားကို မသင္ဘူး။
ဂါရ၀တရားကိုပဲ သင္တယ္။
လူေတာ္ေတြ ျဖစ္ေစခ်င္လြန္းလို႔
လူေကာင္းေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ပ်ဳိးခဲ့တယ္။
ဟုတ္တယ္ -
ေဖေဖက အဲဒီလို ဥယ်ာဥ္မႈးမ်ဳိး။
ေဖေဖက သမီးတို႔ ကမၻာရဲ့ သူရဲေကာင္း
ဓားမကိုင္၊ လွံမကိုင္ဘူး။
ေမတၱာဓာတ္သက္သက္နဲ႔
သမီးတို႔ေရွ့မွာ မတ္မတ္ရပ္ခဲ့သူ။
ေဖေဖ့ကို ၾကည္ညိဳလြန္းလို႔
ေဖေဖ့လို ဆရာ၀န္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္။
ေဖေဖ့ကို ျမတ္နိုးလြန္းလို႔
ေဖေဖ့လို စိတ္ဓာတ္ရခ်င္ခဲ့တယ္။
သမီးတို႔ေတြ အတြက္ -
ေဖေဖ့ကို လိုအပ္တယ္။
လူနာေတြ မ်ားစြာအတြက္-
ေဖေဖ့ကို လိုအပ္တယ္။
ေမေမ့ရဲ့ေန႔ရက္ေတြတိုင္း အတြက္ -
ေဖေဖ့ကို လိုအပ္တယ္။
လိုအပ္သူေတြ ရွိေနသ၍
ဘ၀ဆိုတာ ရွင္သန္ေနရမယ္။
ၾကီးျခင္းနဲ႔ ငယ္ျခင္း
နုပ်ဳိျခင္းနဲ႔ အိုမင္းျခင္း ဆိုတာ
ခံယူသူသာ ပဓာန
စိတ္ထားလွေနသ၍ နုပ်ဳိ
ဘယ္မွာအိုလိမ့္ မလဲ။
အသက္ ၁၂၀ ရွည္ေစေသာ္၀္ တဲ့။
ေရွးဇာတာထဲက စာသား
၆၀ ႏွစ္သားေဖေဖက ျပံဳးျပံဳးၾကီးၾကည့္တယ္။ ။
ေမေမ့ကို လြမ္းတဲ့ည
အဲဒီညကေပါ့ -------
အျပင္မွာ နွင္းေတြ သိပ္သိပ္သည္းသည္းက်သလို
သမီးလည္း ေမေမ့ကို နင့္နင့္သညး္သည္း သတိရေနတယ္ ေမေမ။
ေမေမေမတၱာၾကီးမားလိုက္ပံုမ်ား
တမ္းတလိုက္ရံုေလးနဲ႔ေတာင္
ေႏြးေထြးလံုျခံဳလိုက္တာ။
ရင္ထဲမွာ အက်ယ္ၾကီးေအာ္ေခၚပစ္လိုက္တယ္။
လြမ္းလိုက္တာ ေမေမရယ္။
ေလာကၾကီးက ခေယာင္းလမ္း ေမေမရဲ့။
ေပါင္းျမက္ခက္ထန္ အတၱၾကမ္းေတြနဲ႔
အသြားထက္တဲ့
ေလာကဒဏ္ရဲ့ ဓားရွစ္လက္ၾကားမွာ
ပတ္၀န္းက်င္ ဆိုတာကလည္း အစိမ္းသက္သက္
(သမီးေတာ့ေလ)
ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲက ေန႔ရက္ေတြကို လြမ္းတယ္။
ေပ်ာ္ရာမွာမေန၊ ေတာ္ရာမွာေနရမတဲ့။
ေမနဲ႔ ေ၀းတဲ့ဘ၀
သမီး - အသားမက်ဘူးေမ။
အိမ္ကိုပဲ ျပန္ခ်င္ေနတယ္။
တကယ္ဆို -
ရင္ခြင္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ပါ။
သည္းခံနိုင္မႈ စြမ္းအားေတြ
အသက္ငင္ခဲ့တာ ၾကာေပါ့။
ေမေမဟာ သမီးတို႔ ကမၻာရဲ့ အလင္း
ရယူျခင္းမဲ့ အၾကင္နာ၊ ေမတၱာ
ေန႔ရက္မ်ားစြာ ေပးေ၀ခဲ့ ----
သမီးရဲ့ နုပ်ဳိမစြမ္းခ်ိန္ေတြမွာ
ေမေမက ေနေရာင္ျဖာခဲ့ ---
အဆံုးမဲ့ အိပ္မက္ရွည္ေတြနဲ႔
သမီးရဲ့ အနာဂတ္ကို ပ်ဳိးခဲ့ ---
သမီးရဲ့ သူရဲေကာင္းေမေမ။
သမီးရဲ့ ဥယ်ာဥ္မႈးေမေမ။
သမီးရဲ့ လမ္းျပၾကယ္ေမေမ။
သမီးခ်စ္တဲ့ သမီးရဲ့ေမေမ။
ေမေမ့ရင္ခြင္ရိပ္မွာ
ေထြးသိပ္ခဲ့တဲ့ ကေလး
အခုေတာ့ - ေမေမ့ရဲ့ အေ၀းမွာ။
လြမ္းလိုက္တာ ေမေမရယ္ -----။
ဒီအခ်ိန္ဆို
သဇင္ပန္းခိုင္၊ ဆီမီးတိုင္ေတြနဲ႔
ဘုရားစင္ေရွ့မွာ
(ေမေမေလ) ေမတၱာေတြ လႈိင္လိႈင္ပို႔ေနရွာေရာ့မယ္။
လိပ္စာမတပ္၊ တံဆိပ္ေခါင္း မကပ္ေပမယ့္
ပို႔လိုက္သမွ် ေမတၱာ
ရင္ေသြးေတြဆီေရာက္ခဲ့ပါရဲ့။
ေမေမေျပာခ်င္တဲ့ စကားသံ
သမီးနွလံုးသားနဲ႔ နာခံခဲ့ပါရဲ့။
စိတ္ခ်လိုက္ပါ ေမေမ။
ေမေမ့သမီးငယ္ေလးဟာ
အလြမ္းေတြ မစင္ေသးတာကလြဲရင္
ေမေမ့သမီး ပီသေနဆဲ ဆိုတာကို။
သမီးဟာ -
ေရဆန္ကို လွန္မယ့္ ငါးကေလးပါ ေမေမ။
ေလဆန္ကို ပ်ံမယ့္ ငွက္ကေလးပါ ေမေမ။
တစ္ခ်ိန္မွာ နားခိုမယ့္ သစ္ပင္ကို မေမွ်ာ္ကိုးဘူး။
ေတာင္ပံေတြ သန္မာေနဖို႔ပဲ လိုတယ္။
ေမေမျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဘ၀
တစ္ေန႔ေတာ့ေရာက္ရမေပါ့။
စိတ္ဓာတ္မက်၊ သက္ျပင္းမခ်ပါဘူး။
ထာ၀ရအတြက္ ၾကိဳးစားဆဲ။
ဘယ္သူေျပာနိုင္မလဲ ေမေမ။
ေနာင္နွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ၾကာတဲ့အခါ
သမီးနာမည္နဲ႔ ၾကယ္တစ္စင္း
ေကာင္းကင္မွာ၀င္းလိမ့္မယ္။
ဗက္သြန္းလို၊ ကရိုနင္လို
လူငယ္ေတြရဲ့ လူငယ္ေတြကုိ လမ္းျပလို႔
သူတို႔နဲ႔ အတူရင္ခုန္ရလိမ့္မယ္။
အဲဒီအခါက်ရင္ -
ေမေမက လမင္းၾကီး
တိမ္လႊာေတြကို ျငိမ့္ျငိမ့္ေလးစီးလို႔
(ၾကယ္သမီးေလးကို)
ျပံဳးျပံဳးၾကီး ၾကည့္ေနလိမ့္မယ္။ ။
အျပင္မွာ နွင္းေတြ သိပ္သိပ္သည္းသည္းက်သလို
သမီးလည္း ေမေမ့ကို နင့္နင့္သညး္သည္း သတိရေနတယ္ ေမေမ။
ေမေမေမတၱာၾကီးမားလိုက္ပံုမ်ား
တမ္းတလိုက္ရံုေလးနဲ႔ေတာင္
ေႏြးေထြးလံုျခံဳလိုက္တာ။
ရင္ထဲမွာ အက်ယ္ၾကီးေအာ္ေခၚပစ္လိုက္တယ္။
လြမ္းလိုက္တာ ေမေမရယ္။
ေလာကၾကီးက ခေယာင္းလမ္း ေမေမရဲ့။
ေပါင္းျမက္ခက္ထန္ အတၱၾကမ္းေတြနဲ႔
အသြားထက္တဲ့
ေလာကဒဏ္ရဲ့ ဓားရွစ္လက္ၾကားမွာ
ပတ္၀န္းက်င္ ဆိုတာကလည္း အစိမ္းသက္သက္
(သမီးေတာ့ေလ)
ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲက ေန႔ရက္ေတြကို လြမ္းတယ္။
ေပ်ာ္ရာမွာမေန၊ ေတာ္ရာမွာေနရမတဲ့။
ေမနဲ႔ ေ၀းတဲ့ဘ၀
သမီး - အသားမက်ဘူးေမ။
အိမ္ကိုပဲ ျပန္ခ်င္ေနတယ္။
တကယ္ဆို -
ရင္ခြင္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ပါ။
သည္းခံနိုင္မႈ စြမ္းအားေတြ
အသက္ငင္ခဲ့တာ ၾကာေပါ့။
ေမေမဟာ သမီးတို႔ ကမၻာရဲ့ အလင္း
ရယူျခင္းမဲ့ အၾကင္နာ၊ ေမတၱာ
ေန႔ရက္မ်ားစြာ ေပးေ၀ခဲ့ ----
သမီးရဲ့ နုပ်ဳိမစြမ္းခ်ိန္ေတြမွာ
ေမေမက ေနေရာင္ျဖာခဲ့ ---
အဆံုးမဲ့ အိပ္မက္ရွည္ေတြနဲ႔
သမီးရဲ့ အနာဂတ္ကို ပ်ဳိးခဲ့ ---
သမီးရဲ့ သူရဲေကာင္းေမေမ။
သမီးရဲ့ ဥယ်ာဥ္မႈးေမေမ။
သမီးရဲ့ လမ္းျပၾကယ္ေမေမ။
သမီးခ်စ္တဲ့ သမီးရဲ့ေမေမ။
ေမေမ့ရင္ခြင္ရိပ္မွာ
ေထြးသိပ္ခဲ့တဲ့ ကေလး
အခုေတာ့ - ေမေမ့ရဲ့ အေ၀းမွာ။
လြမ္းလိုက္တာ ေမေမရယ္ -----။
ဒီအခ်ိန္ဆို
သဇင္ပန္းခိုင္၊ ဆီမီးတိုင္ေတြနဲ႔
ဘုရားစင္ေရွ့မွာ
(ေမေမေလ) ေမတၱာေတြ လႈိင္လိႈင္ပို႔ေနရွာေရာ့မယ္။
လိပ္စာမတပ္၊ တံဆိပ္ေခါင္း မကပ္ေပမယ့္
ပို႔လိုက္သမွ် ေမတၱာ
ရင္ေသြးေတြဆီေရာက္ခဲ့ပါရဲ့။
ေမေမေျပာခ်င္တဲ့ စကားသံ
သမီးနွလံုးသားနဲ႔ နာခံခဲ့ပါရဲ့။
စိတ္ခ်လိုက္ပါ ေမေမ။
ေမေမ့သမီးငယ္ေလးဟာ
အလြမ္းေတြ မစင္ေသးတာကလြဲရင္
ေမေမ့သမီး ပီသေနဆဲ ဆိုတာကို။
သမီးဟာ -
ေရဆန္ကို လွန္မယ့္ ငါးကေလးပါ ေမေမ။
ေလဆန္ကို ပ်ံမယ့္ ငွက္ကေလးပါ ေမေမ။
တစ္ခ်ိန္မွာ နားခိုမယ့္ သစ္ပင္ကို မေမွ်ာ္ကိုးဘူး။
ေတာင္ပံေတြ သန္မာေနဖို႔ပဲ လိုတယ္။
ေမေမျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဘ၀
တစ္ေန႔ေတာ့ေရာက္ရမေပါ့။
စိတ္ဓာတ္မက်၊ သက္ျပင္းမခ်ပါဘူး။
ထာ၀ရအတြက္ ၾကိဳးစားဆဲ။
ဘယ္သူေျပာနိုင္မလဲ ေမေမ။
ေနာင္နွစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ၾကာတဲ့အခါ
သမီးနာမည္နဲ႔ ၾကယ္တစ္စင္း
ေကာင္းကင္မွာ၀င္းလိမ့္မယ္။
ဗက္သြန္းလို၊ ကရိုနင္လို
လူငယ္ေတြရဲ့ လူငယ္ေတြကုိ လမ္းျပလို႔
သူတို႔နဲ႔ အတူရင္ခုန္ရလိမ့္မယ္။
အဲဒီအခါက်ရင္ -
ေမေမက လမင္းၾကီး
တိမ္လႊာေတြကို ျငိမ့္ျငိမ့္ေလးစီးလို႔
(ၾကယ္သမီးေလးကို)
ျပံဳးျပံဳးၾကီး ၾကည့္ေနလိမ့္မယ္။ ။
Subscribe to:
Posts (Atom)